Αέναες Υπάρξεις

Θα γράψω κάτι χωρίς δημοσίευση...

Αυτό λες κάθε φορά και ξεκινάς από το μηδέν να γράφεις...

Ούτε και εσύ ξέρεις τι, μέχρι που τελειώνει...

Μέχρι την επόμενη φορά που θα το διαβάσεις και θα δημιουργήσεις μια νέα εικόνα στο μυαλό σου... 

Μακάρι να μη ζούσες στο μυαλό σου...

Να μπορούσες να έβλεπες κάθε διαφορετική εικόνα που μπορεί να πλάσει κάθε μυαλό από μία μόνο λέξη... 

Αυτή είναι και η μαγεία...

Δεν χρειάζεται να με ξέρεις...

Ούτε να με χαρακτηρίσεις από αυτά που θα δεις... 

Θέλω πολύ να δω πώς μπορεί να σε κάνει να νιώσεις η κάθε ξεχωριστή λέξη που άτσαλα θα έχω τοποθετήσει επάνω στο χαρτί και θα δεις μέσα από μια μισοφωτισμένη οθόνη... 

Μακάρι να μπορούσα και εγώ να το ζήσω μαζί σου... 

Να δω μέσα από τα μάτια σου...

Να είχα τις εμπειρίες σου...

Και τις δικές σου... 

Και τις δικές σου... 

Να μπορούσα να δω όλες τις πλευρές... 

Και αυτές οι πλευρές να ήταν χιλιάδες... εκατομμύρια... 

Τόσο πολύπλοκα μυαλά μα τόσο φυλακισμένα... 

Στον έλεγχο των σκέψεων...

Στις σκέψεις των εμπειριών...

Στις εμπειρίες μιας μόνο ζωής...

Σε μια ζωή...

Λίγων γνωστών...

Ενός διαμερίσματος...

Ενός σώματος... 

Και ο κύκλος, φαύλος... 

Και είναι κύκλος;

Και αν όχι;

Δεν θα το μάθεις ποτέ.